Flavonoïden vormen een grote familie van plantaardige stoffen. Ze bepalen in groenten en fruit de grote variatie in kleuren, van geel tot rood en donkerpaars. Flavonoïden(Latijnse flavus = geel) hebben hun naam te danken aan plantenstoffen die gebruikt werden voor het geel verven van wol en katoen. Ze worden ook aangeduid als bioflavonoïden en vroeger als vitamine P.
Flavonoïden komen vooral voor in geneeskrachtige kruiden, fruit, groenten, zaden, noten en op planten gebaseerde dranken zoals thee en wijn.

Tot nu toe zijn er ruim 4000 soorten flavonoïden beschreven. Aan de hand van hun chemische structuur kunnen ze worden onderscheiden in:
Flavonen, Flavonolen, Catechinen, Isoflavonen, Flavononen en Anthocyanen.

Verwante bioactieve stoffen zijn onder meer carotenen, glucosinolaten, organosulfiden en terpenen.
De consumptie van flavonoïden via de westerse voeding is vergeleken met Aziatische landen aan de lage kant, mede doordat ten gevolge van koken en bewerken het gehalte aan flavonoïden met 50 tot 90 procent daalt. Vandaar het advies tot het eten van meer (verse) groenten en fruit. Er bestaat echter geen norm voor de minimale hoeveelheid flavonoïden die onze voeding zou moeten bevatten.

In welke voedingsmiddelen komen flavonoïden en bioactieve stoffen voor?

Lavonen: kruiden
Isoflavonen: soja, peulvruchten
Flavonolen: uien, thee, appelen, rode wijn, broccoli, boerenkool
Catechinen: thee, rode wijn en fruit
Anthocyanen: bessen(sap), rode wijn, blauwe druiven
Carotenen: geelgroene groenten, wortelen, tomaten, sinaasappelen
Glucosinolaten: spruitjes, koolsoorten, broccoli
Organosulfiden: knoflook

Wat doen flavonoïden?
Daar wordt de laatste jaren veel onderzoek naar gedaan. Van een aantal flavonoïden is aangetoond dat ze een relatief hoog gehalte vitamine A, C en E hebben. Daarnaast hebben ze een sterk antioxidatieve werking: ze neutraliseren het schadelijke effect van agressieve zuurstofmoleculen op onze cellen. In verschillende onderzoeken wordt daarom een beschermende werking van flavonoïden tegen hart- en vaatziekten en tegen bepaalde vormen van kanker, zoals darmkanker, borstkanker en prostaatkanker verondersteld.
Wat de preventie van longkanker betreft, is stoppen met roken, zowel actief als passief, nog altijd de meest vanzelfsprekende voorzorgsmaatregel. Maar daarnaast kunnen een aantal voedingsgewoonten ook belangrijk en waardevol zijn, vooral wanneer zij zorgen voor de aanvoer van krachtige antioxidanten, zoals de flavonoïden.



bronnen: natuurlijkerwijs.com/wikipedia/e-gezondheid.be